PONTOS SÜRGÜNLERİNİN SESİ GİORGOS ANTONİADİS’İ KAYBETTİK

Daha dün, 1928 yılında doğmuştu Yeni Bafra’da… Samsun’da değil, Serez’dedir Yeni Bafra; yani Selanik’te… Serez de, o bildiğiniz esnaf çarşısına yağmurun çiselediği şehirdir…

Babası Vezirköprü, annesi Bafralıdır Yorgo‘nun (Giorgos)… Mübadeleyle Selanik’e gelenler kurdukları yeni köy ve kasabalara Pontos’tan geldikleri yerlerin adlarını vermiştir. Bundandır Yorgo’nun Yeni Bafralı oluşu…

’’Ne mutlu Pontos’ta ölene…’’ der bir yazısında…

Mübadele sırasında, yurdundan sürgün edilen ilk nesilin bütün acılarının tanığıdır Yorgo… Kaç Pontoslu kadın sürgün sonrası intihar ederek yaşamına son vermiştir, sayısını bilmez Yorgo. Birgün yurtlarına döneceklerini hayal eden sürgünlerin çocuğudur o. Pontos sürgünleri yaşadıkları her yeri kendi yurtlarının adını vererek, benzer evler yaparak Pontos’a benzetmişler. Benzetmişler benzetmesine de, aslı gibi olur mu hiç? Aslını o da hayal etmiş çocukluğundan itibaren… Önce anne ve babasından duymuş ’’Ne mutlu Pontos’ta ölene…’’ cümlesini… Ve tanık olmuş yurduna hasretle hayata gözlerini kapayan binlerce sürgüne…

300 Pontos Soykırımı mağduru ile röportaj yapmış… 800’ün üzerinde kaset doldurmuş bu insanların anılarına dair. Ve birçok kitap yazmış Pontos Soykırımını anlatan… ’’Pontos’un Partizan Kadınları’’ adlı kitabı en bilineni olmasına karşın, kitapları sadece modern Elence yayınlanmış, başka dillere çevrilmemiştir. Kitaplarında Pontos’a duyulan özlemin yanısıra, 1914-1924 yılları arasında yaşanmış birçok direnişi, partizanların yaşam öykülerini anlattığındandır ona ilgisizliğin nedeni.

Şimdi kendisinden önceki binlerce Pontoslu gibi onun da memleket özlemi, 86 yıllık memleket özlemi,  iki gün önce 27 Nisan 2014’te son buldu…

Giorgos Antoniadis’i, Pontoslu Partizanların sesi Yorgo’yu kaybettik, Yeni Bafra’ya gömüldü, Serez’de, Selanik’de…

Ve Serez’in esnaf çarşısında yağmur çiseliyordu…

Benzer Yazılar