ŞAİRİN ÖLÜMÜ: HASAN HELİMİŞİ -XASAN HELİMİŞİ-

hasanhelimisi“Ölümün yendiği yalnız bensem, (Ar xvala vore-na ğuraş cgineri)

Biliniz gülerek ölüyorum (Bğurur giçkitan ma zikineri)

Hasan Helimişi -Xasan Helimişi

(Belgesel, 18′, Yönetmen: Elif Ergezen)

Hasan Helimişi 1907 yılında Artvin Hopa’da doğmuş ve 3 Mart 1976’da Tiflis’te yaşama veda etmiş bir şairdi; Laz şiirinin ve resminin en önemli temsilcisiydi.

Belgesel, modern Laz şiirinin ve resminin yaratıcısı, öncüsü, en önemli temsilcisi olarak bilinen Hasan Helimişi’ni (1907-1976) tanıtıyor. 1932 yılında Sovyetler Birliği’ne giden ve sürgünler sırasında pek çok eseri kaybolan şair, kalan eserlerini ses kayıtlarına aktarmış.

Tabloları ise Batum Müzesi Arşivi’nde saklanıyor. Filmde, şairin kendi sesiyle anlattığı yaşam öyküsü; ölümünün ardından, onu hiç tanıyamayan kızının Sovyet sonrası Gürcistan’daki yaşamı ve yalnızlığı üzerinden işleniyor.

Filmde, Hasan Helimişi’nin kendi ağzından aktarılan hikâyesi, kızının hikâyesine; onun babası için duyduğu özleme ve kedere nakşediliyor. Türkiye’de yaşayan kızı, Helimişi’nin ölümünden önce onu yeterince tanıma fırsatını bile bulamamıştır.

“Şairin Ölümü”nde Laz dili, memleketten ya da babadan kopuşun acısının diline dönüşüyor. Böylece film iki kuşak arasındaki farkı gösterirken, Lazca konuşamayan kızla babası arasında, zamanı ve ölümü aşan bir yakınlık kurmaya çalışıyor:

Bir ülkeye ya da bir babaya duyulan, ama sonuçta bir başkaldırı haline gelmiş ve sanata dönüşmüş, derin bir terk edilmişlik duygusu… Film, farklı dillerde konuşan bu baba ile kız arasında ortak bir dil kuruyor.

sairinolumu_02

 

 

 

 

 

 

 

 

sairinolumu_01

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Benzer Yazılar